కొంచెం ...

కుంచె మొన కొంచెం ..
కదిల్తే రంగుల ప్రపంచం..
==============
కాగితం నా పొలం
కలం నా హలం
కవిత అందరి ఫలం ..!
==============
కనురెప్పల దూరం --ఇంత
కనువిప్పుకు లోకం --అనంత
===============
"అ " అంటే అక్షరం
పదాలుగా కదిలితే కావ్యం
==============
ఒంటరిగా నడిస్తే ..అది నడక
నలుగురితో నడిస్తే --అది బ్రతుకు.
==================
కవిత మొదలైనప్పుడు నీది
ముగుసినాక --అందరిది.
===============

చినుకు

వాన చినుకు
ఎదలోపల పడి
ముంచివేసింది .
************
మంచుమొగ్గలు
గడ్డి పోచలపైన
మెరుస్తున్నాయి .
************
రోజంతా వాన
పనిలో పడి
మునిగింది గది.
*************

చినుకు

జన్మనిచ్చేది ...

జన్మ నిచ్చేది
అమ్మ ఒక్కటే కాదు..
అక్షర౦ కూడా..!
ఈ రోజు నా జన్మ దినం.
యాభై వస౦తాలు నిండిన క్షణం ..
ముందుకు పొతే ముసలి తనం..
వెనక్కి వెళితే పసిడితనం..
ఇలా ఉండిపొతే ఎంత బావుంటుందీ క్షణం..!

ఓ పువ్వు రాలుతు౦ది ....

నన్ను ఈ దారినే వెళ్ళనివ్వండి ..
ఇరువైపులా ఎదిగిన చెట్లు
నన్ను గుర్తుపట్టి
ఇంత నీడనీ -కొన్నిపూలనీ ఇచ్చాయి కదా ..!
---నాదోసిళ్ళ లోంచి
కాసిని నీళ్ళు పోసిన జ్ఞాపకం
నీడలా పరచుకుంది కదా ..!
కంచెవేసి కాపలా కాసానని
పూల పరిమాళాలని పంచింది కదా..!!
----నన్ను మోసు కెళ్ళేపుడు
ఈ దారినే వెళ్ళండి ..
ఒక్క క్షణమైనా
ఓ చెట్టు నీడలో ఆపండి.
తప్పకుండా ఓ పువ్వు రాలుతుంది నాపైన.

వెన్నెలకి తెలుసా?

ఆ రాత్రి
ఏ౦జరిగిన్దొ
జాబిలికి తెలియదు ..కానీ
వెన్నెలకి తెలుసు !
కాటుక కళ్ళని చూసిన
మెరుపుతీగకు తెలుసు !
మల్లెపూలని అడిగితె
జాబిలికే తెలుసు అంటాయి .
ఎరుపెక్కి
బరువెక్కిన ఆమె కళ్ళు మాత్రం
ఎవరికీ ..ఏమీ తెలీదు అంటాయి .

కొంత రాత్రయ్యాక ..

కొంత రాత్రయ్యాక చూస్తే
చంద్రుడూ లేడూ..చుక్కలూ లేవు.
చెట్లనిండా ఆవరించిన చీకటి
నేలమీద జారుతోంది.
రేకులనిండా దాచుకున్న వెన్నెలని
ఎవరికైనా ఇవ్వడానికి l
ఓ మల్లెమొగ్గ తహతహలాడుతోంది .
కొంత సేపయ్యాక చూస్తే
రెప్పల చప్పుళ్ళకి ఉలిక్కిపడెంత నిశ్శబ్దం .
అంత నిశ్శబ్దం లోనూ
రాత్రి తెగ తాపత్రయ పడుతోంది..
రేపటి ఉదయాన్ని
రాగరంజితం చేయడానికి.