రాత్రి

ఉదయం పరుషంగా ఉంటుంది
కాఫీ కప్పు కర్కశంగా అరచేతులో మోగుతుంది
మనసుని ఓ మూలకు ఊడ్చేస్తూ
ప్రేమను ఓ పక్కన పెట్టమంటుంది
ఆమె - ప్రతిఉదయమ్ ఇంకోలా ఉంటుంది
రాత్రికి మాత్రం - పూలుపెట్టుకున్న యంత్రంలా ఉంటుంది. .
యంత్రం వేడికి కొన్ని పూలు మనసు లేని చోట పడి మాడిపోతాయి..
చూస్తూన్నకొద్దీ
ఎందుకు చూడాలనిపించదో అర్ధం కాక
సంసారం చట్టుబండలై కొన్ని కెరటాలని తట్టుకుంటూ అలా ఉండిపోతుంది
రేపటి ఉదయం ఇంకెలా ఉంటుందోనని భయంగా తెల్లారుతుంది
మసకబారిన వెన్నెల
వాసన లేని మల్లెల సాక్షిగా
క్రితం రాత్రి యంత్రం బాగానే పనిచేసింది
రేపటి ఉదయం ఇంకోలా ఉంటుందా?