ఆమె

ఆమె రాలేదు

వెన్నెలింత నల్లగా

ఉన్నదేమిటి ?

---------------

ఆమె వస్తుంది

నన్ను స్వీకరిస్తుంది

ఎప్పటికైనా..!

--------------

చెమర్చే కళ్ళు

ఆమె దాచుకుంటోంది

ఓడిపోయాను .

-------------------

ఆమె

ఆమె నవ్వింది

వికసించే పువ్వుని

చూసినట్లుంది.

-----------------

ఆమె చూసింది 

ప్రవహించే నదిని 

తాకినట్లుంది.

----------------

ఆమె వెళ్ళింది 

పరిమళించే పువ్వు 

రాలినట్లుంది .

------------------ 

రెండు పూలు

వికసిస్తున్న పువ్వుకు

రేపురాలుతున్న సంగతి తెలీదు.

తెలిస్తే ..ఇంకా వికసిస్తుంది కదూ...!

---------------------------------

రాలుతున్న పువ్వులు

మనిషిని చూసి జాలిగా నవ్వుతాయి..

కానీ, కవిని చూసి

ఇంకాసేపు గర్వంగా మళ్లీ పూస్తాయి..!

----------------------------------  రెండు  పూలు

బాల్యంలోకి ...!

నా చేయిపట్టుకొని

నడిపిస్తోంది పాప ..

తన బాల్యంలోకి 

తీసుకెళితే బావుణ్ణు..!

ఆమె మౌనంగా

అతడు ఆమెను జయి౦చాదు

గుండెల్లో గుచ్చుకున్నాడు

కన్నీళ్లు రప్పించాడు

 చాన్నాళ్ళ తర్వాత తెలుసుకున్నాడు..

ఆమె మౌనంగా ఉండటమంటే

తనెప్పుడో ఓడిపోయి

ఆమె పాదాల దగ్గర

తలతెగి పడి ఉన్నాడని... 

కవిత్వముంది .

మల్లెలలోన

ఆమె నవ్వుల లోన 

కవిత్వముంది .

వెన్నెలలోన 

ఆమె కన్నులలోన

కవిత్వముంది .

వేకువలోన

ఆమె చూపులలోన  

కవిత్వముంది .

కవిత్వమేగా....!

ఆమె వెళ్ళాక

మరి రాను అన్నాక

కవిత్వమేగా....!

------------------

 

ఆమె వెళ్ళాక

తొలిగాయమయ్యాక 

కవిత్వమేగా....!

-------------------

చీకటి రాత్రి

ఆమె ఉండని రాత్రి

కవిత్వమేగా....!

-------------------