బాల్యంలోకి ...!

నా చేయిపట్టుకొని

నడిపిస్తోంది పాప ..

తన బాల్యంలోకి 

తీసుకెళితే బావుణ్ణు..!

ఆమె మౌనంగా

అతడు ఆమెను జయి౦చాదు

గుండెల్లో గుచ్చుకున్నాడు

కన్నీళ్లు రప్పించాడు

 చాన్నాళ్ళ తర్వాత తెలుసుకున్నాడు..

ఆమె మౌనంగా ఉండటమంటే

తనెప్పుడో ఓడిపోయి

ఆమె పాదాల దగ్గర

తలతెగి పడి ఉన్నాడని... 

కవిత్వముంది .

మల్లెలలోన

ఆమె నవ్వుల లోన 

కవిత్వముంది .

వెన్నెలలోన 

ఆమె కన్నులలోన

కవిత్వముంది .

వేకువలోన

ఆమె చూపులలోన  

కవిత్వముంది .

కవిత్వమేగా....!

ఆమె వెళ్ళాక

మరి రాను అన్నాక

కవిత్వమేగా....!

------------------

 

ఆమె వెళ్ళాక

తొలిగాయమయ్యాక 

కవిత్వమేగా....!

-------------------

చీకటి రాత్రి

ఆమె ఉండని రాత్రి

కవిత్వమేగా....!

-------------------

ఎంత బావుణ్ణు ...!

 ఎంత బావుణ్ణు ...!

చుక్కల రాత్రి

నా కనుల లోతుల్లో

వొదిగిపోతే....!

---------------

వెన్నెల రాత్రి

వెచ్చని జ్ఞాపకాలు

ఆమె ఉండుంటే ...!

---------------

ఆమె కన్నులు

వెంటాడే అక్షరాల్ని

ఇచ్చి వెళితే .....!

----------------

కన్నీటి చుక్క

లోపలి గాయాలని

దాచిపెడితే..!

---------------

పూలదోసిళ్ళు

ఆమె పాదాలచెంత

వొరిగిపోతే....!

----------------

ఆమె వచ్చేసి

మరిన్ని హైకూలు

ఇచ్చేసి వెళ్తే ...!

ఒక మూడు

1-------పిట్ట
నీలి ఆకాశం -నా రెక్కల కష్టం
ఈ నేల- నా కాళ్ళకంటినమట్టి .
2 ------పువ్వు
ఈ వనం - నా హృదయ గీతం
వసంతం-నే రాసుకున్న కవిత్వం.
౩. --------పడవ
అల -అమ్మ అరచేయి
ఈ ప్రవాహం -నేను దాచుకున్న ప్రాణం.

'మో' గిన శబ్దం

'మో' ఒక నిర్లిప్త సంధ్య
సందిగ్ధ సాయంకాలం
స్పష్టాతీత స్పష్టం
దిగులు లోగిలి
దాగిన తీగ
సహృదయ వృత్తం
కొండచరియల ఛాయ
ఆపేక్ష క్షేత్ర
వెన్నెల కుంపటి
స్వప్న సంపుటి
సంక్లిష్ట శైలి
సంచలన కరచాలనం
పర్వదిన సంరంభం
పునరపి చరణం
విలయానంతర మౌనం
అపార పారవశ్య వాక్యం
వ్యక్తావ్యక్త పద లాలిత్యం
పునరుత్థాన కవనం
'మో'గిన శబ్దం